Een waardevolle middag met lotgenoten.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen op het blog. Eigenlijk ging alles de afgelopen tijd een beetje zijn gangetje. Iedere dag komt de wijkzorg bij ons langs om het mobiele infuus te vervangen. Ook werden er regelmatig bloedonderzoeken gedaan en gelukkig bleven de bloedwaarden stabiel. Dat geeft toch weer wat rust.

Vanmiddag zijn we samen naar een bijeenkomst geweest in Oudega van Stichting OOK (Ouders van Overleden Kind). De bijeenkomst werd georganiseerd in restaurant De Hûskeamer. De eigenaren van het restaurant zijn, net als de andere aanwezigen, lotgenoten. Het was heel bijzonder en fijn dat wij hier samen met een groep lotgenoten aanwezig mochten zijn.

In eerste instantie zou ik alleen gaan, omdat Pieter de laatste tijd erg moe is. Maar hij wilde er zelf heel graag bij zijn. Door ’s ochtends en aan het begin van de middag extra rust te nemen, is het hem gelukkig gelukt om mee te gaan.

Voor ons allebei was het een heel waardevolle middag. Het luisteren naar de verhalen van anderen, het herkennen van gevoelens en emoties en het delen van herinneringen aan degenen die we zo ontzettend missen, deed ons goed.

Want het gemis van Anita is er iedere dag. Het is een leegte die niet zomaar verdwijnt en die op de meest onverwachte momenten weer voelbaar kan zijn. Er zijn zoveel momenten waarop we haar graag even iets zouden willen vertellen, haar stem zouden willen horen of haar gewoon weer even dichtbij zouden willen hebben. Juist op zulke momenten voel je hoe groot het gemis is.

Bij lotgenoten heb je soms aan een half woord genoeg. Je hoeft niet alles uit te leggen. Zij begrijpen dat verdriet, dat gemis en ook dat verlangen naar iemand die er niet meer is. Ze begrijpen dat je Anita niet ‘achter je’ laat, maar dat ze voor altijd onderdeel blijft van ons leven en van wie wij zijn.

Het was fijn om verhalen van anderen te horen en te merken dat we niet de enigen zijn die iedere dag opnieuw leren leven met het gemis. Verdriet om een overleden kind blijft, ook al gaat het leven om je heen verder.

Vandaag voelden we ons, ondanks het verdriet om Anita, even wat minder alleen. Het is waardevol om mensen om je heen te hebben die begrijpen dat je soms niet meer nodig hebt dan een luisterend oor, een herkenbare blik of een half woord.

Want hoe lang het ook geleden is, Anita wordt gemist. Iedere dag opnieuw. ❤️

Meer informatie over Stichting OOK:
Stichting OOK – Ouders van Overleden Kind